de karmelieten in Gent

Het woord karmeliet of caermers komt van de berg Karmel in Noord-Israel, waar de orde ontstond uit een aantal kernen van kluizenaars. De caermersorde verspreidde zich vervolgens over Europa. Toen in de zestiende eeuw de aanvankelijk zeer strenge kloosterregels waren verslapt, hervormden Teresia van Ávila en Johannes van het Kruis de orde tot zgn. ongeschoeide karmelieten, omdat ze in Spanje inderdaad blootsvoet liepen - een gebruik dat zich niet leent tot toepassing in ons klimaat. Want ook in Gent zijn er karmelietenkloosters, twee zelfs, allebei van de ongeschoeide variant. Het vrouwenklooster ligt in de Theresianenstraat (de verwijzing is duidelijk). Het mannenklooster bevindt zich in de Burgstraat, met zijn bekende karmelietenkerk, ook wel de "paters discalsen" genoemd. Door hun devotie voor Onze-Lieve-Vrouw, ontstond ook de volkse naam "lievevrouwbroeders".

Die ongeschoeide karmelieten kwamen in 1653 naar Gent, en namen eerst hun intrek in vrijgekomen gebouwen van het Prinsenhof. Dat verblijf werd met de naam "leeuwenhok" aangeduid, omdat Keizer Karel na de veldslag van Tunis in 1535 hier een aantal leeuwen had ondergebracht. Vijftien jaar later begonnen de paters aan de bouw van hun klooster en kerk aan de Burgstraat, die klaarr was in 1712.

Het Gents Madrigaalkoor heeft jarenlang zijn repetitielokaal gehad in het Patershol, in de Vrouwebroersstraat. Twee namen die verwijzen naar de Karmelieten: op deze plek was vanaf 1287 tot aan de Franse Revolutie het eerste Gentse caermersklooster, met zijn kerk aan de Lange Steenstraat gevestigd. Die paters waren dus van de oorspronkelijke, geschoeide, kloosterorde. Het Gents Madrigaalkoor repeteerde in de ruimte die vroeger de kloosterkeuken was. Het koor verliet dit lokaal met tegenzin, toen de provincie in het begin van de jaren tachtig aan de restauratie van het gebouw begon. Die is nog altijd bezig.