|
Met enige schroom stellen we u nummer acht van onze
nieuwsbrief MaarNormaal voor. Die schroom heeft een dubbele grond.
We zijn nu al enkele maanden het Vlaamse Koor van
het Jaar, we beginnen de titel bijna maar normaal te vinden.
Daardoor staan we meer in de publieke belangstelling, we zien
al eens vaker een minister van Cultuur op onze kerstconcerten
en vooral, er melden zich alsmaar meer vrienden van het koor.
Misschien worden er nu hogere of meer kritische verwachtingen
gesteld.
2002 was een piekjaar, zowel wat de interne dynamiek
van het koor betreft als qua uitstraling: SS, de nieuwe titel,
Tarragona, Johan die vaste dirigent werd van St. Martin in the
Fields. Dat zijn allemaal opvallende gebeurtenissen, pieken die
het reliëf van het gmk-landschap bepalen.
We zijn niet ontevreden met het panoramische uitzicht.
Toch beseffen we goed dat onze velden met cultuurgewassen in het
dal liggen. Voor dat veldwerk zijn we goed toegerust. We beschikken
over een enthousiaste groep zangers, een prachtig koorbestuur
met een ondersteunend team, een eminente stempedagoge, een dirigent
die ons over heel Europa wordt benijd, en natuurlijk de vrienden
van het GMK. Dit kan niet fout gaan, als we even uitkijken.
De roeping van het koor blijft onveranderd. Goede
muziek zingen op een zo hoog mogelijk, voor een amateurkoor haalbaar
artistiek niveau, met een groep mensen die zich enkele uren per
week volledig engageren in dat project; het koor biedt zijn leden
en sympathisanten een actieve beleving aan van een breed vocaal
muziekrepertoire. Zoals Luc Van Outryve, ooit stichtend-secretaris
van het koor, het zegde op het kerstconcert in Gentbrugge, waarop
veel vrienden van het koor aanwezig waren: het doet deugd te zien
hoe die doelstelling na meer dan dertig jaar nog altijd gerealiseerd
wordt.
Lieve, me lieve in de originele versie, uitgevoerd door de wijze, resp. dwaze maagden
(miniatuur in een psalter van de abdij van Saint-Bertin, rond
1200 - Kon. Bib. Den Haag)
|
De tweede reden tot schroom, is het getal 8 op de
titelbladzijde. Wordt het niet langzaam tijd om de routine in
vraag te stellen, beschikken we niet over nieuwe kanalen die de
functie van deze nieuwsbrief sneller en meer hedendaags invullen,
minder stijf misschien, minder gepolijst - zoals de maatschappij
ook naar lossere verbanden evolueert? We onderhouden al een tijdje
een website, de koorcorrespondentie loopt nu grotendeels via e-mail.
Het koor staat niet met zijn rug naar de toekomst.
Ondertussen is dit boekje weer eens een spiegeltje
geworden van wat er in en rond het koor leeft. De bijdragen komen
uit de meest diverse hoeken, kijkt u zelf maar. Er is input van
jonge en van gevestigde koorleden en van grote internationale
namen, zoals Catherine Vandevelde, László Heltay
en Roberto Oliván. We kregen, weer eens, meer materiaal
binnen dan we konden publiceren. Er leeft blijkbaar veel in dit
koor, er bestaat echt een gmk-community, die op haar eigen
bescheiden manier accenten legt. Daar zijn we toch een beetje
trots op.
|
|
