|
Josse De Pauw:
Als je zo'n koorrepetitie bijwoont, voel je dat verlangen om samen
te komen, die verbondenheid van die mensen om twee uur samen te
zingen. Je beseft plots hoezeer wij zelf toegespitst zijn op ons
eigen individualisme. Het samenzijn van veel mensen die naar één
punt toe willen, raakt je; het is altijd weer ontroerend, maar
in het 'groot gelijk van de groep' schuilt het gevaar. Dat is
het verwarrende. Daarom ook leek een koor ons meteen een bruikbare
metafoor.
Tom Jansen: Voor een groep
zingende mensen staan is wonderlijk. Dat is iets heel anders dan
ze op cd te horen of op televisie te zien. Hetzelfde geldt natuurlijk
ook voor toneelspelen: dat lijfelijk aanwezig zijn. Op een scène
leven is een ongelooflijk prettige ervaring. Je levert niet het
nette precies gewenste beeld af dat ze in film of televisie van
je vragen. Theater is zo smoezelig en tezelfdertijd heeft het
alle bekoring van een levend organisme.
(Uit: een titelloze brochure van Het Net met op
het omslag een bizon. Een Net broertje van MaarNormaal, eigenlijk.)
|