|
Eerst de hoofdpunten...
- Het jaar 2001 werd in
schoonheid afgesloten met een prachtige reeks kerstconcerten,
met Der Stern von Bethlehem in een prominente rol. Shibano
Orido no Shizugaya ni
- Het Gents Madrigaalkoor
stoot door naar de halve finale van het Koor van het Jaar. Vitéz
híre nevednek!
- Tussendoor hebben we in
Ronse gezongen, met wederzijds succes. Koko
no Yama no Karibosha sunun dayo
- Het koor werkt nu met
professionele dansers en acteurs - niet alleen voor de SS-voorstellingen.
Odoma
Kanjin Anhito tacha Yoka shu Yokasha Yoka Obi Yoka Kimon
- Er komt een einde aan de periode waarin we de
zaal van het Nieuwenbosch als repetitielokaal konden gebruiken.
Tosa no Sunayama na a-a ya-e
maar ook de
jaj, hová fussak?
- Johan Duijck wordt de vaste dirigent van het
Londense Chorus of the Academy of St Martin in the Fields. Vitéz
híre nevednek!
en nu meer bijzonderheden
- Na de jaren van de harp
was 2001 het jaar van de ster, tenminste wat kerstconcerten betreft.
Der Stern von Bethlehem van Jozef Rheinberger voor koor
en piano is een revelatie, en ook sommige koorleden-solisten zijn
dat. Ook de rest van het vernieuwde repertoire zit goed. Voor
2002 houden we dat repertoire grotendeels aan. Dat belet natuurlijk
niet dat ons gemoed ad aeternum zal blijven volschieten bij de
herinnering aan de Christmas Carols van Britten. Met die harp.
En die harpistes.
- Het was even slikken, toen we op de proclamatie
van de Koor van het Jaar-wedstrijd hoorden dat slechts
9 koren naar de halve finale mochten, maar dat wij één
van die negen bleken te zijn, maakte veel goed. We krijgen daarmee
in oktober 10 minuten podiumtijd om met drie muziekstukjes te
bewijzen dat we een finaleplaats waard zijn. En als dat lukt,
gaan we 's anderendaags voluit voor de trofee.
- Zolang Lieve, die zich een plaats in de Madrigale
Geschiedenis poogt te veroveren door het gmk-archief in orde te
brengen, geen tegenindicatie aantreft, blijven we ervan overtuigd
dat we vóór maart 2002 nog nooit in Ronse gezongen
hadden. Een kerk gewijd aan een Grieks-Romeinse God (Hermes)
is al speciaal, en dat was de ontvangst ook. Ronsenaren, let op,
we keren terug.
- Op elke repetitie van SS staan we versteld van
de prestaties van de ploeg van Roberto Olivan. Alleen de podiumlift
die ons aan het einde van de stuk naar de kelderverdieping verwijst,
heeft een zwaardere last te torsen dan de dansers, die het grootste
deel van de voorstelling fysiek ondersteunen. Roberto begeleidt
ons ook nog eens met advies voor de pasjes (choreografie is een
te groot woord) waaraan we ons op de KvhJ-wedstrijd wagen.
- Dit najaar moet het Gents Madrigaalkoor over
een nieuw vast repetitielokaal kunnen beschikken. Het tijdelijke
onderdak dat we in het Nieuwenbosch hadden gevonden, valt tegen
dan weg. We schreven in een vorig nummer nog uitgebreid over de
kwestie en hopen op een tijdige regeling. Ondertussen wordt onze
erkentelijkheid voor het Nieuwenbosch er niet kleiner op!
- Over het heuglijk nieuws van de Academy of St
Martin in the Fields komen we zeker nog terug in het volgende
nummer.
|